Jacht op geluk put ons uit, wat uiteindelijk tot minder levensvreugde leidt, aldus onderzoek.

AmsterdamOnderzoekers van de Universiteit van Toronto Scarborough hebben een verklaring gevonden voor het "geluksparadox". Dit is het idee dat proberen gelukkiger te worden, mensen juist minder gelukkig kan maken. De studie, uitgevoerd door Sam Maglio en Aekyoung Kim, toont aan dat actief streven naar geluk mentale energie verbruikt, waardoor er minder zelfbeheersing overblijft voor besluiten die daadwerkelijk tot geluk kunnen leiden. Wanneer mensen zich focussen op gelukkiger worden, putten ze hun wilskracht uit, waardoor ze eerder geneigd zijn om aan verleidingen toe te geven.

Uit experimenten bleek dat deelnemers die probeerden hun geluk te vergroten, minder vasthoudend waren in taken en meer chocolade consumeerden. Dit komt omdat zowel het nastreven van geluk als zelfregulatie concurreren om beperkte mentale hulpbronnen. De onderzoekers suggereren dat geluk moet voortkomen uit waardering voor wat je hebt, in plaats van voortdurend meer te willen verzamelen. Vermijd constante inspanningen om gelukkig te zijn. Deze voortdurende jacht kan mentale kracht uitputten en uiteindelijk leiden tot minder geluk.

Mentale middelenuitputting

De studie belicht hoe de jacht op geluk onze mentale reserves kan uitputten. Wanneer we ons te veel richten op het streven naar geluk, putten we onszelf mentaal uit. Deze uitputting beïnvloedt onze zelfcontrole. We worden meer verleid door dingen die niet tot echt geluk leiden. De onderzoekers ontdekten dat mensen die voortdurend geluk nastreven, in hun dagelijks leven minder zelfcontrole hebben. Dit suggereert dat zowel het streven naar geluk als zelfcontrole putten uit dezelfde beperkte mentale energievoorziening.

Hoe meer we proberen geluk na te jagen, des te meer het onze mentale uithoudingsvermogen aantast. Dagelijkse beslissingen worden moeilijker omdat we al mentaal vermoeid zijn van het verlangen gelukkiger te zijn. De studie wijst er ook op dat zelfs denken aan geluk een cyclus van vermoeidheid en verminderde impulscontrole kan veroorzaken. Zelfs het zien van het woord "geluk" in advertenties kan deze vermoeiende jacht triggeren.

Dit idee dat geluk actief moet worden nagestreefd, zou wel eens contraproductief kunnen zijn. De studie suggereert dat te hard streven naar geluk het juist ongrijpbaar maakt. In plaats daarvan wordt geluk misschien beter gerealiseerd door te waarderen wat we al hebben, in plaats van voortdurend naar meer te zoeken. Begrijpen dat geluk niet te allen tijde actief nagestreefd hoeft te worden, kan helpen onze mentale middelen te behouden en leiden tot een meer gebalanceerd gevoel van welzijn. Herkennen wanneer we onze pogingen om geluk te zoeken moeten laten varen, kan onze mentale energie behouden voor andere beslissingen en taken die ons dagelijks leven verbeteren.

Toekomstige onderzoeksrichtingen

De nieuwe studie opent verschillende wegen voor toekomstig onderzoek. Een gebied om te verkennen is hoe verschillende culturen omgaan met geluk. Sommige culturen hebben misschien andere prioriteiten of denkpatronen die beïnvloeden hoe mentaal vermoeiend het najagen van geluk kan zijn. Onderzoekers zouden ook kunnen onderzoeken of bepaalde persoonlijkheidskenmerken mensen vatbaarder maken voor de uitputting door het streven naar geluk. Het begrijpen van deze nuances zou kunnen helpen om strategieën te ontwikkelen die het welzijn in diverse groepen verbeteren.

Het zou waardevol zijn om te bestuderen of specifieke technieken of praktijken de mentale uitputting door het nastreven van geluk kunnen verminderen. Mindfulness of meditatie zouden manieren kunnen bieden om zelfbeheersing te behouden en het geluksniveau te handhaven. Een andere invalshoek is om te kijken naar hoe technologie het gedrag rond geluk beïnvloedt. Met sociale media als een groot onderdeel van ons dagelijks leven, kan het bijdragen aan de ervaren druk om constant gelukkig te zijn. Het analyseren van deze effecten kan inzicht geven in hoe deze druk kan worden verminderd.

Tot slot zouden verdere studies de duurzaamheid van geluk kunnen onderzoeken. Onderzoekers zouden kunnen kijken naar hoe duurzaam geluksdoelen zijn over langere perioden. Het volgen van deelnemers over maanden of jaren zou kunnen onthullen of kortetermijninspanningen om gelukkig te zijn andere effecten hebben op mentale middelen in vergelijking met langetermijnstrategieën. Dit kan mensen helpen zich te richten op langdurige praktijken in plaats van snelle oplossingen.

Deze onderzoeksrichtingen kunnen helpen om ons begrip van geluk te verfijnen en effectievere manieren te creëren om duurzaam welzijn te bevorderen. Naarmate we meer leren, kunnen de middelen en adviezen die we voor geluk bieden praktischer en gebruiksvriendelijker worden voor iedereen.